2026’ya Girdik… İnsanlık Halen Enkaz Altında

Takvimler 2026’yı gösteriyor. İnsanlık, teknolojide çağ atladığını, yapay zekadan uzay yolculuklarına kadar büyük ilerlemeler kaydettiğini iddia ediyor. Ancak aynı insanlık, Filistin’de, Gazze’de, dünyanın gözleri önünde yaşanan bir vahşeti durduramıyor. Bombalar yağıyor, çocuklar ölüyor, anneler evlatsız, evlatlar yetim kalıyor. Ve dünya sadece izliyor.
Gazze hâlâ bombalanıyor. Filistin hâlâ kanıyor. İnsanlık hala susuyor. Bu artık bir savaş değil; bu, insanlığın vicdanla verdiği ve her gün kaybettiği bir sınavdır. Kış kapıda. Elektrik yok, su yok, gıda yok. Enkaz altındaki insanlar yalnızca bombalardan değil, soğuktan donarak ölme tehlikesiyle karşı karşıya. Bebekler battaniyesiz, hastaneler ilaçsız, yaralılar çaresiz. Buna rağmen uygar dünyadan yükselen ses, kınamadan öteye geçmiyor.

Peki soruyorum. Nerede UNICEF? Nerede çocuk haklarını savunduğunu iddia eden uluslararası kuruluşlar? Nerede Birleşmiş Milletler? Nerede insan hakları savunucuları? Nerede Arap dünyası? Filistinli çocuklar çocuk değil mi? Gazze’de ölenler insan değil mi? Dünyanın dört bir yanında bir çocuğun gözyaşı için ayağa kalkanlar, Gazze’de binlerce çocuğun ölümüne neden susuyor? Bu sessizlik, sadece bir ihmal değil; bu sessizlik, suça ortaklıktır.
Arap dünyası ise ayrı bir hayal kırıklığıdır. Milyarlarca dolarlık servetlere sahip ülkeler, birkaç kamyon yardım göndermekle yetiniyor. Oysa Gazze’nin ihtiyacı sadece yardım değil; kararlı bir duruş, net bir irade, cesur bir tavırdır. Filistin meselesi yıllardır nutuklarla savunuluyor ama icraata gelince herkes suskun. Bugün Gazze’de yaşananlar, yarın başka bir coğrafyada yaşanmayacak mı? Dünya bu zulme sessiz kalırsa, yarın bu ateş başka mazlumları da yakmayacak mı?
İnsanlık, değerlerini Filistin’de kaybediyor. Adalet, Gazze’de enkaz altında kaldı. Vicdan, bombaların gürültüsünde boğuldu. 2026 yılına girdik ama insanlık hala ilkel çağların karanlığında. Güçlü olanın haklı sayıldığı, mazlumun görmezden gelindiği bir dünya düzeniyle karşı karşıyayız. Eğer bu düzene “dur” denmezse, yarın kimsenin güvenliği kalmayacak. Gazze sadece Filistin’in meselesi değildir.
Gazze, insanlığın aynasıdır. Ve o aynaya baktığımızda gördüğümüz şey utançtır. Bugün susan herkes, yarın bu zulmün tarihsel sorumluluğunu taşıyacaktır. Çünkü çocukların öldüğü bir dünyada, Arap dünyası masum değildir. İnsanlık nerede mi? Gazze’de arıyoruz…Ama bulamıyoruz. Bir gün Gazze kazanacak. Ama o gün geldiğinde, bugün susanların utancı tarihe kazınmış olacak. Adalet er ya da geç tecelli eder; zalimler kaybeder, mazlumlar kazanır. Gazze’nin yaraları sarılacak ama insanlığın vicdanındaki bu kara leke kolay silinmeyecek.