BİLMİYORUM

Dünkü insanlar böylemiydi, bilmiyorum, Ama günümüzün insanı   yarım yamalak TV.lerde   dinlediği dini, sağlık, eğitim ve bilimsel programlar  sonucu  okumadan her birimiz din alim, sağlıkçı,eğitimci, bilim adamı, siyasetçi  olduk çıktık.   Rastgele bir toplumda yukarıda sözünü ettiğim konulardan olan dinden, tıptan, eğitimden, siyasetten söz  açıldığında  etrafımızda  müftülerden, doktorlardan, eğitimcilerden, siyasetçilerden  geçilmiyor. Değme müftüler, doktorlar, eğitimciler halt etsin yanımızda. Tabii bu arada laflar da ayağa düşer, ortalığı bir gürültü kaplar. Kimse aklına susmayı getirmez. Oysa ki  bilmek fazilet olduğu gibi, bilmediğini  bilmek  ve yeri gelince “ Bilmiyorum” demek de  meziyettir. 
Hiç unutmam, Bosna- Sırp savaşı esnasında bulunduğum bir ortamda bir arkadaş rahmetli Özal’ı öyle tenkit ediyordu ki Özal’ın korkaklığından   tutun da  olur olmaz  şık olmayan ifadelerle  rahmetliyi eleştiriyordu. Bu arada ben bu arkadaşın durumundan son derece rahatsız oldum.  Beraber bulunduğumuz arkadaşlardan müsaade alarak rahmetliyi eleştiren arkadaşa: “ Sayın M. Bey kardeşim farzet sen şu anda Türkiye Cumhurbaşkanısın içimizi yakan Bosna savaşında  Müslüman kardeşlerimizin oluk gibi akan kanını nasıl durdurursun?” dediğimde, dut yutmuş bülbül gibi sustu kaldı. Bir daha da sohbetimiz esnasında ağzını açmadı. Buna benzer örnekleri sizler de zaman zaman yaşadığınızı biliyorum. En zor şey konuşmaktır ama daha zoru da böyle boş konuşmaları dinlemektir.
Rivayet bu ya, Hoca merhuma mağrur bir Alim gelir; “ Sana kırk soru soracağım, hepsine birden  tek kelimeyle  cevap verirsen, senin de alim olduğuna kanaat getireceğim.” der. Hocamız “hay hay” karşılığını verir. Alim zat  sorularını sorup bitirince, Hoca: “ BİLMİYORUM”  cevabını verir ve tek kelime ile bahsi kazanır.
Bir gün Harun Reşid,Şeyhul İslam  Ebu Yusuf’ hazretlerine  bir soru sorar. Büyük  İmam “ Bilmiyorum” deyince, halifenin mabeyincisi  söze karışır ve “ Ya  Eba Yusuf  Mü’minlerin  Emiri  sana bu kadar maaş ve tahsisat verdiği  halde bilmiyorum demeye utanmıyor musun?” diye sorar. Ebu Yusuf şu anlamlı cevabını verir:” Emirin bana verdikleri   ilmime göredir. Cehaletimi nazar-ı itibara alarak vermiş olsaydı Emir’in hazinesi yetişmezdi.”
Hemen belirtelim ki kişi ne kadar bilgin ve bilgili olursa olsun, bildikleri, bilmediklerinin yanında devede bir tüy bile değildir.  Çünkü Rabbimizin ilmini beşer aklımızla tahayyül etmemiz mümkün değildir. Nitekim Lokman 27” Yeryüzündeki ağaçlar kalem, deniz de arkasından yedi deniz daha katılarak (mürekkep olsa yine de Allah’ın sözleri   (ilmi) yazmakla tükenmez. Şüphesiz ki  Allah güçlüdür, doğru  hüküm verendir..”
İster bilgin, isterse sade vatandaş olalım insanın haddini bilmesi de dinimizin altıncı şartıdır.  Bilmediğimiz konularda boş konuşarak aramızda bulunan dostlarımızı, bizi kerhen dinlemeye zorlamayalım. www.kadirkeskin.net